Alejo Vidal-Quadras – rozpatrzenie projektu sprawozdania na temat bezpieczeństwa dostaw gazu cz.I gaz



W projekcie uwzględnione zostało wszystko to, co zostało poruszone podczas wcześniejszych prac komisji ITRE. Starano się wypracować konsensus.

Krótkie omówienie poprawek:

1. Rola firm – artykuł nie pasuje do określenia KE i punktów preambuły. Należy przede wszystkim zająć się rynkiem dostaw gazu, a działania nierynkowe mogą być stosowane tylko i wyłącznie jako ostateczność, a o ile to możliwe należy trzymać się działania rynku.
2. Koszty infrastruktury – państwo buduje coś, z czego będzie korzystało także inne państwo (III pakiet) kryterium proporcjonalności w podziale kosztów
3. Przepływy zwrotne – uzasadnione w kwestiach bezpieczeństwa energetycznego
4. KE powinna przeprowadzić ocenę ryzyka w przypadku kryzysu – europejski plan prewencyjny zapewniający spójność narodowych planów działania.
5. Bardziej zaangażować sektor energetyczny na wszystkich szczeblach, wydawać zalecenia.
6. Progi kryzysowe – należy wykazywać się solidarnością ogólno-europejską, ale w ujęciu regionalnym, a nie od razu wspólnotowym, gdyż często problemy regionalne nie są zagrożeniem wspólnotowym
7. Konsumenci chronieni – każde państwo ma inną sytuacje i definicja konsumenta chronionego powinna być dostosowywana indywidualnie.
8. N-1 – standard ten musi zostać utrzymany, ale należy jeszcze nad nim. Musi to być narzędzie, które funkcjonuje sprawnie w całej UE, należy, dlatego uwzględnić różnice w państwach członkowskich. Infrastruktura N-1 wymaga długoterminowego podejścia i długoterminowego planowania.

Wyrażono życzenie, aby dojść do porozumienia w pierwszym czytaniu, jednak pozostaje jeszcze Rada, która nie będzie taka skłonna do kompromisu. Chcemy harmonizacji, aby można było lepiej realizować plany krajowe i aby były one bardziej spójne. Mechanizmy kompensacyjne muszą istnieć, ale tylko, jeśli nie będą one mechanizmami rynkowymi. GCG nie jest organem nadzorczym czy wykonawczym, ale jednocześnie nie może być tylko biernym obserwatorem. GCG musi mieć właściwą rolę. Państwa Bałtyckie to oddzielny przypadek. Przy sporządzaniu priorytetów inwestycyjnych połączenie tego regionu z resztą Europy będzie jednym z najważniejszych punktów.