Alejo Vidal-Quadras – rozpatrzenie projektu sprawozdania na temat bezpieczeństwa dostaw gazu cz.II gaz



Swoboda: dobrze, iż podkreślono znaczenie odpowiednich dostawców, ta propozycja podkreśla potrzebę istnienia planu wspólnotowego; musi być jasne rozróżnienie kryzysu na szczeblu wspólnotowym a krajowym, a w tej chwili nie jest to dobrze określone. Dywersyfikacja linii przesyłowych i źródeł energii są kwestiami kluczowymi. 5 lat terminu realizacji – po 3 latach należałoby przygotować sprawozdanie gdzie są jeszcze problemy. Przepływ danych z państw członkowskich – muszą być to dane wysokiej jakości. Połączenia między państwami członkowskimi – KE mogłaby przejąć rolę mediatora, jeśli chodzi o rozbicie kosztów na państwa członkowskie. Kategoryzacja musi być dobrze dostosowana. Dobrze by było, aby udało się osiągnąć porozumienie po pierwszym czytaniu.

Szymański: należy wprowadzić mechanizmy wczesnego ostrzegania z krajami trzecimi. Rynek jest podstawową formą reakcji na kryzys, jednak rozporządzenie wynika z potrzeby działania KE w sytuacjach, gdy rynek nie jest w stanie sobie poradzić. KE musi mieć rolę w planach krajowych. Nie ograniczajmy roli KE w sytuacji kryzysowej, gdy organ regulacyjny podejmuje decyzje ze szkodą dla innego kraju. Pełna zgoda na wydłużenie terminów – cykle inwestycyjne są dużo dłuższe, także ze względu na działanie prawa europejskiego. Reverse flow nie wszędzie jest potrzebny. Organ regulujący powinien mieć możliwość wyłączenia danej części, a nie jak jest zapisane KE miałaby wnioskować o jego utworzenie. Dane zagregowane powinny być przekazywane – dane elastyczności woluminu muszą być włączone, gdyż inaczej ciężko będzie KE zareagować na sytuacje kryzysowe czy ją przewidzieć.

Turmes: jasne jest, że instrumenty rynkowe są właściwym i najlepszym remedium, ponadto są zabezpieczeniem przed sytuacją, w której organy nadzoru mogłyby zostać wykorzystane do zmniejszenia konkurencji. Słowenia i Słowacja starały się otrzymać gaz z Francji, gdyż Włochy i Hiszpania zamknęły swoje rynki. Takie zachowanie nie może mieć miejsca. Element międzyregionalny musi zostać wyraźnie podkreślony. Jesteśmy zbytnio uzależnieni od jednego dostawcy. Muszą powstać regionalne plany kryzysowe. Dlatego też bardzo ważna jest przejrzystość. KE nie otrzymuje odpowiednich informacji i jej się ich odmawia. Jak w takim razie ma ona nas poprowadzić w czasach kryzysu? Przepływ dwukierunkowy jest najlepszym sposobem na kryzys. Dostawcy chronieni muszą być zharmonizowani – jeśli dane przedsiębiorstwo w jednym kraju jest chronione, a w drugim to doprowadzi to do zachwiania konkurencji.