Alejo Vidal-Quadras – rozpatrzenie projektu sprawozdania na temat bezpieczeństwa dostaw gazu cz.III Gaz



Porozumienie PGNiG i Gazpromu mówi, iż 90% gazu pochodzi od Gazpromu, podczas gdy większość polskich polityków nie jest z tego zadowolona. Rosja jeszcze bardziej uzależnia nasz rynek wewnętrzny od swojego gazu.

Komentarze:

Valean: kwestia dywersyfikacji i dostawców. Poprawki 1 i 19 + Budowanie gazociągów dla gazu z Rosji nie powinno być podnoszone w rozporządzeniu o bezpieczeństwie energetycznym. Rozsądne rozszerzenie ram czasowych – poprawki 17 i 18. Rola grup koordynacyjnych, które powinny współpracować z KE nie tylko w sytuacjach kryzysowych. Standard N-1 nie powinien być jedynym wskaźnikiem, jeśli chodzi o bezpieczeństwo dostaw. Poprawka 39 – należy złożyć dalsze poprawki zapewniające ochronę danych i ich poufność. Odbiorcy chronieni – elastyczność dla państw członkowskich w zależności od sytuacji.

Tosenkovsky: nie można komplikować jeszcze bardziej sytuacji na rynku gazu definiując, kiedy powinna wkroczyć KE Art.32 – próg 10% czy próg nie jest zbyt mały gdyż np. usterka techniczna, która jest krótkoterminowa generowałaby duże koszty. Gaz skroplony LNG, a także CNG – niższe koszty transportu.

Niebler: dobrze, że wzmocniono rolę przedsiębiorstw, GCG jest dobrą propozycją. Krytyczna uwaga względem progu 10%.

Przedstawiciel KE:
1. Poprawki 15, 16, 21 o roli KE: KE może podjąć takie działania tylko, jeśli posiada informacje
2. Przedłużenie terminów – nie jest to słuszne, powinno być podejście dwuetapowe
3. Poprawka 24: usunąć odniesienie do mechanizmów rekompensat w planach współpracy – dlaczego?
4. Rola GCG: grupa jest ważnym instrumentem, ale są wobec niej zbyt duże oczekiwania, nie można jej porównać do organu nadzoru czy KE i nie można jej przypisywać dodatkowych praw. Jest to tylko organ konsultacyjny – poprawka 31 z prawnego punktu widzenia idzie za daleko.
5. Poprawka 29: więcej niż jeden organ ogłosi stan awaryjny – potrzeba większej elastyczności, nawet przy jednym organie można już ogłaszać.
6. Próg 10%: import z krajów trzecich, który będzie rosnąć i stanowi znaczącą liczbę. KE ocenia czy dany brak w wysokości 10% w danej sytuacji stanowi zagrożenie w danym regionie i dlatego ten próg jest jak najbardziej właściwy.
7. N-1: jest to trudna sprawa, w związku z tym należy wypracować kompromis i skuteczną, praktyczną definicję standardu N-1
8. Dostawcy chronieni: najlepsze byłoby rozwiązanie środka – pozostawić pewien margines państwom członkowskim, ale uzgodnić definicję, która usatysfakcjonuje wszystkie strony.

Można zrobić o wiele więcej, aby osiągnąć odpowiednie połączenia wzajemne z zachodem, Norwegią. Planowany rurociąg z Norwegii został zarzucony, a można by podjąć jeszcze wiele zadań.