Przesłuchanie EPL na temat bezpieczeństwa dostaw gazu ziemnego cz.II Gaz



P. Kaderjak, dyrektor Regionalnego Centrum Badań nad Polityką Energetyczną, Uniwersytet Korwina w Budapeszcie, Węgry Zakłócenia w dostawie gazu, które wystąpiły w 2009r. zmusiły nas do przedsięwzięcia akcji w sprawie zagwarantowania bezpieczeństwa energetycznego w Europie. N-1 jest kluczowym zagadnieniem naszej propozycji. Wszystkie państwa członkowskie powinny mieć rozbudowane sieci przesyłowe. Obecnie istnieją one jednak tylko w starych państwach członkowskich, a nowe państwa członkowskie skazane są jedynie na tranzyt gazu z Rosji. Wewnątrz infrastruktury energetycznej UE występuje zbyt wiele asymetrii. Kluczowe rozwiązania: – dywersyfikacja importu gazu – wydajny rynek wewnętrzny – rekonfiguracja rynku (przepływy zwrotne) – większa integracja rynku – wysoka produkcja lokalna i możliwości magazynowania

I. Fells, emerytowany profesor konwersji energetycznej na Uniwersytecie w Newcastle, Wielka Brytania W listopadzie 2009r. w Wielkiej Brytanii temperatury spadły znacznie poniżej 0, co doprowadziło do zwiększenia zapotrzebowania na gaz o 28%. Nie było przy tym prawie w ogóle energii ze źródeł wiatrowych. Jedynie 4% zapotrzebowania rocznego na gaz jest magazynowana, także dla Wielkiej Brytanii sytuacja ta była bardzo problematyczna. Głównym problemem dla regulacji jest handel międzynarodowy. Potrzebny jest jeden regulator dla gazu i elektryczności, aby EU istniała, jako jeden wielki konsument gazu. W przeciągu kolejnych 10 lat zapotrzebowanie na elektryczność gwałtownie wzrośnie, a większość jej będzie pochodziła z gazu. Powinniśmy, zatem skupić się na wydajnym korzystaniu z sieci.