Przesłuchanie EPL na temat bezpieczeństwa dostaw gazu ziemnego cz.I Gaz



Panel I: określenie ram regulacyjnych

 J. Saryusz-Wolski, sprawozdawca opinii w komisji AFET Po wejściu w życie Traktatu Lizbońskiego należy postawić na solidarność wewnątrz Unii Europejskiej. Poziom bezpieczeństwa dostaw gazu musi być równy dla wszystkich państw członkowskich. Rola KE w tej kwestii musi być aktywna. Jej zadaniem ma być aktywna ochrona terytorium UE. Oznacza to m.in. nadzorowanie podpisywanych umów pod względem wprowadzania klauzul o zakazie reeksportu. Inne kwestie priorytetowe to: trigger, early warning, emergency, community measures, solidarność, kompensacja kosztów.

H. Hilbrecht, dyrektor DG TREN, Komisja Europejska Propozycja KE idzie w kierunku niskoemisyjnej gospodarki. Gaz to 25% źródła energii i w dalszym ciągu pozostanie on głównym składnikiem naszego miksu energetycznego. Potrzeba promowania większej dywersyfikacji – gaz może popłynąć ze środkowego wschodu, czy rejony Morza Kaspijskiego. Gaz musi płynąć tam gdzie aktualnie jest potrzebny. Musimy wnioski wyciągnięte z zeszłorocznego styczniowego kryzysu przełożyć na działania i utworzyć Preventive Action Zjednoczona w różnorodności Plan i Emergency Plan. Wszyscy muszą pracować, aby określić zagrożenia, co powinno prowadzić do PAP (długofalowo) i EP (krótkofalowo). Rynek jest właściwym narzędziem, żeby zapewnić bezpieczeństwo dostaw. Musi zareagować, jeśli jednak nie zadziała on prawidłowo, powinien do akcji wkroczyć rząd na poziomie regionalnym, a dopiero na końcu KE na poziomie wspólnotowym. Propozycja KE wydaje się być wypośrodkowana i wyważona.

J. Kindler, Federal Network Agency for Electricity, Gas, Telecommunications Post and Railway, Niemcy Wizja regulatorów niemieckich jest praktycznie taka sama jak wizja ERGEGU, czyli regulatorów europejskich. Dodatkowe możliwości przesyłowe znacznie zmniejszą ryzyko kolejnych problemów z dostawami gazu.

Dostawa gazu

Dostawa gazu

Przepływy zwrotne mogą być kosztami dla jednego kraju, jednak wpłyną one na poprawę bezpieczeństwa nawet w kilku państwach w regionie. Dlatego też alokacja kosztów powinna zależeć od proporcji, któremu państwu członkowskiemu bardziej dana instalacja służy. Uczciwa alokacja kosztów, powinna być zdefiniowana poprzez regulacje. Proponujemy również zwiększyć poziom ubytku gazu wprowadzający stan alarmowy z 10% do 20%.